~May the Yuri power lies inside you~

เรียนมหาลัยก็จะได้มีโอาสใช้บริการประจำำ มีเอนทรี่นึงนานมากกกกกกกกกกกกกกกแล้ว บ่นเรื่องรถไฟ รอบนี้ก็จะมาบ่นเรื่องรถตู้บ้างฮา

ปัญหาที่เจอประจำและทำเราหงุดหงิดเป็นอันดับหนึ่ง คือ เรื่องการเกี่ยงที่นั่งค่ะ เข้าไปนั่งข้างในแล้วตูดมันจะเสียทรงหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ เข้าก่อนแทนที่จะเข้าไปนั่งในเพื่อคนต่อไปจะเข้าได้สะดวก ก็มานั่งขวางมันข้างหน้า ฉะนั้นที่ด้านในมุมขวาสุดจึงมักเป็นที่นั่งประจำของเราค่ะ เพราะเราเป็นคนขี้รำคาญ และไม่ชอบอะไรยืดยาด อันไหนตัดปัญหาได้ก็จะทำเลย...อย่าเข้าใจผิดนะคะ ไม่ได้ต้องการจะบอกว่าตัวเองเป็นคนดีหรืออะไรทั้งสิ้น

สายที่ขึ้นประจำคือ เดอะมอลล์บางแค-อนุสาวรีย์ชัยฯ และจากอนุสาวรีย์ชัยฯ-ลาดกระบัง  บางครั้งก็จะต้องรอให้คนเต็มจึงจะออกได้ เวลาส่วนใหญ่จะหมดไปกับการหลับ ตอนเช้าอ่ะไม่เท่าไหร่ค่ะ แต่ตอนกลางวันแดดร้อนๆเนี่ย ไอ้สายเดอะมอลล์บางแค-อนุสาวรีย์ชัยฯ มันไม่ได้จอดในร่ม รถก็จะร้อนชิบหายชนิดแอร์ต้านไม่อยู่ ก็นั่งอบในนั้นรอรถเต็ม (รอข้างนอกก็ไม่มีที่ให้นั่งอีก)

แล้วที่เกลียดมากคือ รถจำพวก "ลำโพงเอื้ออาทร" ทั้งรถเมล์รถตู้แหละ ไม่รู้จะติดมันทำไมให้ทั่วรถ ยิ่งรถตู้นี่มีแต่ข้างหลังอีก จะงีบก็งีบไม่ได้...

ความทรมานอีกอย่างของเบาะหลัง ก็คือเวลาที่มีคนตัวใหญ่ๆมานั่งเบียด อึดอัด...บางทีมีเอาของกินมากินไปด้วยยิ่งแล้วใหญ่...

แต่ก็นี่แหละค่ะ ยุคน้ำมันแพง เราเองก็ไม่คิดดจะซื้อรถส่วนตัวหรอก เห็นราคาน้ำมันลิตรนึงแพงกว่าน้ำดื่มแล้วซื้อไม่ลงเลย