เนื้อหา entry นี้สปอยล์ Madoka Magica ตั้งแต่ต้นจนจบแบบไม่เกรงใจจ้ะ
 
 
มาแปลก แทนที่อนิเมจบจะเขียนโฮกอนิเม เปล่าค่ะ 5555 คงมีคนเขียนกันเยอะแล้ว ไม่เขียนดีกว่า ไม่อยากจะตีความอะไรทั้งนั้นด้วย สำหรับเราถือว่าจบดีมากแล้ว และไม่อยากตีความไปว่า ตาย วาระสุดท้ายอะไรทั้งสิ้น เลยไม่ถกกับใครเลย (อ่านที่ระบายได้ในเว็บโรงเรียนลิลลี่)  เพราะฉะนั้น entry นี้จะไร้การวิเคราะห์ใดๆ มีแต่สาดรูปและโฮวกเท่านั้น
 
เคยคุยกับหลายคนว่าคนเราเนี่ย มันจะเก๊กอะไรได้ขนาดนี้เลยเหรอ ทุกท่วงท่า ไม่ว่าจะเดิน หัน เสยผม...ใช่ค่ะ กำลังพูดถึงพระเอก (?) ของเรื่องนี้ โฮมุโฮมุนั่นเอง....
 
คนที่คิดท่าให้เนี่ยคิดนานมั้ยคะ เพราะแต่ละท่ามันโคตรเก๊กระดับเวิลด์คลาส จะด้วยจงใจหรือเพราะความแนวในการจัดมุมกล้องของชาฟท์ที่ทำให้ออกมาเป็นแบบนั้นก็ไม่ทราบได้ จึงใคร่ขอรวบรวมไว้ให้ทุกคนไปพิสูจน์กันเอง อาจจะมีตกหล่นไปบ้างก็ขออภัย
 
 
 
 
 
ตอน 1
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เอียงคอถามด้วยมุมแบบชาฟท์ๆ
 
 
 
 
กลับหลังหัน ต้องมีสะบัดผมให้สลวยสวยเก๋สไตลิช
 
 
 
 
ท่าลง เก๊กได้อีก
 
 
 
 
 
ทำไมต้องยืนท่าเจ้าแม่!?
 
 
 
 
 
 
ตอน 2
 
 
หันไปมอง ไม่ต้องชำเลือง คอคงไม่หักมั้งคะ
 
 
 
 
ช็อตนี้จะเรียกว่าเก๊กดีมั้ยนะ แต่ดิฉันว่าเก๊กทำหน้านิ่งอ่ะ
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 3
 
 
ท่าเสยผมสอยใจแม่ยก
 
 
 
 
คนเราเนี่ย เวลาอารมณ์เสียแล้วยังห่วงเก๊กกันอีกเรอะ
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 4
 
 
ฮู้วววว ท่าจ้อง.......
 
 
 
 
หันมาพูดด้วยมุมชาฟท์ๆ ไม่เอียงไม่ได้
 
 
 
 
ทำไมต้องเอียง!?
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 5
 
 
ท่านี้เอาไปล้านกะโหลก คิดว่ามีคนดูแล้วเผลอ "พรูดดดดดด" เยอะมากแน่ๆ
 
 
 
 
 
ท่ากรีดนิ้วเปิดฝาแก้วที่กรี๊ดกันยกใหญ่ในช่วงนั้น หลายคนลองเปิดฝาโก๋แก่ แก้วเชสเตอร์กริลล์กันด้วยเพียงแค่นิ้วโป้ง นิ้วกลางและนิ้วนางมือซ้าย มีทั้งสำเร็จและไม่สำเร็จ
 
 
 
 
ไม่ได้กินแล้วหันหลังกลับชักดาบ ให้มาโดกะจ่าย (อาจจะจ่ายตอนซื้อมานั่งกินแล้วล่ะมั้ง) แต่ถ้าในมังกะจะวางเงินไว้ให้ ช็อตนี้คือ stylish turn แบบเบาะๆ
 
 
 
 
โผล่มาแย่งซีนเสยผมตอนท้าย เหลือเกินจริงๆ....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 6
 
 
 
 
ซีนนี้พระเอกเรามั่นมาก! มั่นว่าซายากะหมอบชัวร์ๆ แบบว่าไม่รอให้ล้มก่อนแล้วค่อยเดินออกไปนะ เดินออกไปก่อนเฉยเลย! อะโห้
 
 
 
 
เอียง
 
 
 
 
ไม่ได้เก๊กสักวันจะตายมั้ย.....
 
 
 
 
ซีนนี้กระชากใจพ่อยกแม่ยกพระเอกกันไปตรึม จะเท่เกินไปแล้ว
 
 
 
 
หอบแฮ่กแล้วยังจะเสย! อ้อ ผมคงยุ่งสินะ
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 7
 
 
ดูการกางนิ้วสิ! จะแหกทำไมซะกว้างขนาดนั้น! เก๊กชัดๆ!
 
ตอนนี้พระเอกบทน้อยกว่าแอปเปิ้ล ไม่ค่อยมีภาพ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 8
 
 
สไตลิชโฮมุระต้องชำเลือง ห้ามหัน
 
 
 
 
ต้องเอียงคอแบบมุมชาฟท์ด้วย
 
 
 
 
เอียงคอคือคติประจำใจ!
 
 
 
 
จะโกรธก็ห้ามลืม!
 
 
 
 
หงุดหงิดก็ห้ามลืมเอียงคอ!
 
 
 
 
ยืนขาตรงธรรมดาไม่ได้ เสียชื่อสไตลิชโฮมุ!
 
 
 
 
แม้ต่อหน้าศัตรูก็อย่าลืมที่จะเก๊กใส่มันด้วยการเสยผม!
 
 
 
 
และอย่าลืมมุมชาฟท์!
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 9
 
 
ช็อตนี้ก่อน OP ขึ้น เก๊กจริงๆ
 
 
 
 
มุมชาฟท์
 
 
 
 
อีตอนดึงมือออก มีการสะบัดหัวให้ผมเข้าทรงด้วยอ่ะ
 
 
 
 
 
ท่าเสยสอยใจแม่ยก
 
 
 
 
Stylish Turn แบบจัดเต็ม คาดว่าเคียวโกะคงยืนอึ้ง ไม่มีมนุษย์คนใดใช้ท่านี้ออกมาแบบไม่ตั้งใจแน่นอน
 
 
 
 
นั่งงิดก็ยังเก๊กได้อีก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 10
 
 
สไตลิชเลสิก
 
 
 
 
หนุ่มหรือสาวคูลของแท้ ต้องไม่หันไปดูระเบิด
 
 
 
 
ท่านั่งงิดมัน........ไม่ไหวแล้ว จะเก๊กไปไหน...........
 
 
 
 
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เก๊กมากแต่เท่มาก ชอบ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 11
 
 
ช็อตนี้เป็นตอนหลังจากมาโดกะถามว่าต้องกำจัด WPN ให้ได้ใช่มั้ย แล้วโฮมุหันหลับมา มีความรู้สึกว่าสตาฟโคตรบรรจงวาดให้หล่อโฮก
 
 
 
 
ห้ามหัน ต้องเอียง+ชำเลือง
 
 
 
 
Shaft Angle!
 
 
 
 
ทั้งเอียงทั้งเสย -_-'
 
 
 
 
 
 
ช็อตพวกนี้อาจจะเพราะส่วนนึงมาจากมุมกล้องเท่ๆ ด้วยก็ได้ รู้สึกพระเอกดูหล่อกว่าปกติ หรือเพราะเก๊กเสริมไปด้วย
 
 
 
 
นี่คือสาเหตุที่โฮมุแพ้ WPN เพราะ Cool guy/gal must not stare back at an explosion.  โฮมุพลาดตรงนี้ไป ถ้าทำแบบช็อตที่แคปมาจากตอน 10 คงชนะไปแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอน 12
 
ตอนนี้ไม่ค่อยมีช็อตเก๊ก มาโดกะแย่งซีนหมด เลยมีแต่ท้ายๆ เลย
 
 
ท่าจอด เก๊กมาก นิ่งมาก ใจเย็นมาก..........
 
 
 
 
ลืมไม่ได้กับช็อตนี้ เดินอาดๆ อย่างมาดมั่นพร้อมปีก โอววววว เห็นภาพเซฟิรอทเลย
 
 
 
 
ชาร์จพลังได้เก๊กมากจริงๆ
 
 
 
 
เหมือนอีพวกข้างล่างแหงนมองพระเจ้ามาเยือน เหอๆๆๆๆๆ
 
 
 
เวลาคนเราจิตใจตายด้านมันทำให้ได้สกิลเก๊กระดับเวิลด์คลาสมาโดยธรรมชาติเหรอคะ ข้องใจมาก หรือไปแอบฝึกที่เส้าหลินมา แต่ละกระบวนท่าสร้างดาเมจให้แม่ยกได้เหลือหลาย
 
 
 
สุดท้ายท้ายสุด....จริงๆ เราคิดว่าลุงเก็นแกคงเขียนบทแบบวางเรื่องเหมือนคราวเขียนบทที่มีพระ-นาง normal ชายหญิงปกติ แล้วค่อยจับมาเปลี่ยนเป็นหญิงทั้งหมดกลายเป็นมาโดกะมากิก้า ลองจับคู่ให้เป็นมาโดชาย-โฮมุหญิง หรือ โฮมุชาย-มาโดหญิง สิ (จขบ.สนับสนุนแบบหลัง) คุณจะพบว่าเรื่องนี้คือนิยายรักที่โคตรจะโรแมนติก (อ้อ เคียวโกะชาย-ซายากะหญิงด้วย) ลุงเก็นคงไม่ได้ตั้งใจให้ส่อวาย แต่ด้วยความที่อาจจะชินกับการเขียนที่มีแต่แนวชายหญิงจับคู่กันปกติ มันเลยมีช่องให้คนดูจิ้นซะงั้น (หรือจงใจวะ)