LightNovel

Shinkyoku Soukai Polyphonica Beginning Crimson 

ผู้เขียน : Sakaki Ichirou

จำนวนหน้า : 256 หน้า 

วันขาย : 15 May 2007
 
 
 
ใช้เวลาจากการนั่งๆ นอนๆ ที่ต่างจังหวัดอ่านจนจบได้ซะที -_-' เอาไปหลายสิบเล่ม อ่านจบเล่มเดียว กร๊าก
 
ว่าแต่แปลกใจมั้ย ทำไมเราถึงเลือกอ่านเล่ม 5 ของซีรีส์แดงก่อน?
 
ตามชื่อเล่มเลยค่ะ นี่คือเล่มที่เอาบท prologue ของภาคแดงมารีไรท์เป็นไลท์โนเวลนั่นเอง เนื่องจากตอน kinetic novel สองบทแรกวางขายนั้น ฉบับไลท์โนเวลภาคทำงานก็วางขายไปพร้อมๆ กัน คนที่ตามแต่ไลท์โนเวลอย่างเดียวก็อยากรู้ว่าโคตี้กับจืดมาเจอกันได้ไง  อ.ซาคากิเลยรีไรท์ออกมาให้ได้อ่านกัน
 
ไทม์ไลน์ราวๆ นี้มั้ง ดูแล้วเข้าใจมะ - -
 
 
 
ลูกศรน้ำเงินคือเอามารีไรท์เป็นไลท์โนเวลค่ะ ลูกศรแดงนั้นคือ พออ่านเล่มนี้แล้ว คุณจะต่อภาคไหนก่อนก็ได้
 
 
 
 
 
เรื่องย่อ
 
สงสัยกันสินะ โปรล็อคมันมีอะไรเยอะแยะนักหนาให้เอามาเขียนได้ตั้ง 250 กว่าหน้า (บางสุดของภาคแดงแล้ว) ก็ไม่เยอะอ่ะดิ มันเลยหนักไปทางบทบรรยายมโหฬารมากกกกก ประมาณว่าเจอนกตัวนึง ก็หยิบมาอธิบายถึงที่มาโคตรเหง้าศักราชมันได้เลย (เปรียบเทียบนะคะ ไม่ได้มีนกจริงๆ ฮ่า)
 
จากบทบรรยายเหล่านี้เองที่เหมือนเป็นคำบรรยายของไกด์ อ.ซาคากิที่เราทัวร์โลกโำพลิโฟนิก้า รู้ทั้งว่าชีวิตความเป็นไปในจักรวรรดิเมนิสที่มีภูตอาศัยากมายนั้นดำเนินไปได้อย่างสงบอย่างไร พวกดันทิสต์เขาเรียนและเอาใบประกอบวิชาชีพยังไง ภายในโรงเรียนทอร์วัสใช้ระบบการเรียนยังไง หรือแม้กระทั่งการใช้ชีวิตของสองแฝดยูกิริหลังพ่อตาย เพราะฉะนั้นไดอะล็อกที่คุยกันจะน้อยมากๆ ค่ะ หนักบทบรรยายประมาณ 75% เลย
 
 
คีย์เวิร์ด
 
เนื่องจากเป็นบทนำ จึงไม่มีคีย์เวิร์ดสำคัญอะไรมากมาย ถ้าจะมีคงเป็นเรื่องที่โคตี้หายไปไหนไม่รู้ 12 ปี คนที่อ่านภาคโรงเรียนจบหมดแล้วคงรู้กันแล้วล่ะเนอะ
 
 
Shared World และแขกรับเชิญ 
 
แขกรับเชิญไม่มีค่ะในเล่มนี้  และเหตุผลหนึ่งที่ อ.ซาคากิรีไรท์ก็เพื่อใส่คีย์เวิร์ดที่เกี่ยวกับจักรวาลร่วมนั่นเอง เพราะตอนแรกที่เริ่มโปรเจคต์เรื่องนี้ก็ยังไม่คิดจะทำจักรวาลร่วม ก็จะมีตอนต้นๆ ที่โคตี้พูดถึง "เกาะภูต" แค่นั้นเองค่ะ...
 
 
ความประทับใจ
 
อ่านแล้วชอบมากกว่าฉบับ kinetic novel  ก็แหงล่ะ รายละเอียดมันเยอะกว่า เหมือนนั่งดูสารคดีพาทัวร์เมืองทอร์วัส ชอบมาก แต่ที่ชอบสุดคือความในใจของจืด รู้มานานแล้วว่าตัวตนของโคตี้มีความสำคัญกับจืดมาก พออ่านเล่มนี้แล้วนี่...ทำไมชีวิตจืดมันรันทดนักวะ... ตอนเด็กๆ จืดมันมีปมด้อย ปวกเปียก อืดอาด ใครเขาก็รำคาญไม่อยากยุ่งด้วย เพื่อนทิ้ง ครูทิ้ง ตัวคนเดียว พอมาเจอโคตี้คนแรกที่บอกว่าจืดจำเป็น โคตี้ก็หายไปอีก...ขนาดพ่อแม่ยังทิ้ง แล้วมาเจอโคตี้ทิ้ง (จืดมันคิดว่าโดนทิ้งอ่ะนะ)...เลยเปนแรงบันดาลใจให้จืดหัดเปียโน เรียนดนตรีเก่งๆ เพื่อตัวเองจะได้เหมาะสมกับโคตี้ แล้วเธอจะได้กลับมาหาอีก อ่านแล้วแบบ...สงสารว่ะค่ะ... แต่ก็ประทับใจนะเมื่อคิดว่าจากนี้ไปท้งคู่จะฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกันโดยที่จืดรู้สึกแบบนี้
 
 
Conclusion
 
- คันจิยาก
- ยาก
- ยาก
- ยาก
- ยาก (ย้ำให้รู้ว่ายากจริง...)
- รูปประกอบมีใหม่สองรูป ทั้งเล่มมีสามหรือสี่รูปนี่แหละ ใช้ภาพ cg ของเก่ามารีไซเคิล ท้ายเล่มมีแถมดราฟ์ช่วงออกแบบตัวละครให้ด้วย
- หน้านึงตัวหนังสืออัดเยอะมากกกกกกก ชนะเลิศในด้านการใช้ความคุ้มค่าของกระดาษ
- อ่านแล้วอาจจะเหนื่อยบ้าง เพราะบทบรรยายเยอะมากค่ะ เป็นสไตล์ของภาคแดงอยู่แล้ว แม้บทบรรยายจะยาวแต่อ่านแล้วรู้สึกไม่น่าเบื่อ
 
ต่อไปก็จะอ่านไลท์โนเวล Crimson S ต่อ เรียงตามไทม์ไลน์ไปเลย